BlikOpKunst | Moving Moments

Moving Moments / echo / greetings from the darkside, fotografie Aad Holkamp 2009. Door drs. Mi-hyun Sook Fotograaf Aad Holkamp laat in zijn huidige werk een natuurlijke, haast onontkoombare ontwikkeling zien. Hij borduurt voort op wat hem fascineert, namelijk kunstenaars en hun kunstwerken. Het is hun inspiratie, vooral het onderbewuste element ervan, welke Holkamp op haar beurt hém weer inspireert. Dit onderwerp maakt het Holkamp mogelijk zich in te laten, bezig te zijn, zich onder te dompelen in een oneindige reeks van beelden die zichzelf voeden: inspiratie als indruk-afdruk-indruk-afdruk van kunst, kunstenaars en Holkamp zelf. In zijn serie postcards Moving Moments / echo / greetings from the darkside zoemt hij in op kunstwerken die hem raken. Kunstwerken die hem inspireren, los van hun schepper, als Ding an Sich, worden op beeld vastlegt. Echo Het fotograferen van het kunstwerk wordt in de serie Moving Moments door Holkamp tot een portretkunst gemaakt, waarbij de relatie tussen de fotograaf Holkamp en het te fotograferen kunstwerk centraal komt te staan, en het is daar waar de kunst en kracht van zijn fotografie schuilt. Waar hij vorig jaar de serie kunstenaarsportretten onder de titel Dubbelzinnig exposeerde, staat nu de enkelvoudige zinnigheid centraal, waarbij blijkt dat het beperken van een onderwerp niets te maken hoeft te hebben met verlies aan betekenis en kracht. Holkamp laat zien dat het begrenzen van het aantal beelden en betekenissen, door letterlijk dubbele afdrukken weg te laten, zeer wel tot de verbeelding van een verdieping van de kunstwerken zelf als een verdieping in zijn relatie tot die kunstwerken kan leiden. Bij zijn verdieping middels deze inperking, door het afbakenen van grenzen, gaat de betekenis en ervaring van de fotografische beelden bij de beschouwer rechtstreeks naar binnen toe, creëren zij een echo, een beeld. Indruk-afdruk-indruk-afdruk: inderdaad Greetings from the darkside. Greetings from the darkside Holkamp borduurt onuitputtelijk voort op zijn thema: de enorme kracht van ons onderbewustzijn. De illusie van de grote rol die het bewustzijn krijgt toegedicht in onze cultuur bij bijvoorbeeld het nemen van beslissingen, vormt nog altijd een drijvende rol in het werk van Holkamp. De 21-delige serie postcards Moving Moments /echo / greetings from the darkside laat dat onder andere zien in de werkwijze van Holkamp. Geïnspireerd door een kunstwerk lijkt hij in het lukraak tientallen digitale foto´s te schieten. Snelheid, beweging, perspectief, afstand en nabijheid. We vinden er de herkenbare elementen van Holkamp´s werk in terug: enscenering van toeval en intuïtie, ingekaderd door het onderwerp van zijn fotografische aandacht. Het onderwerp van Holkamp, onderbewustzijn en inspiratie, blijkt steeds meer voornamelijk een intuïtief gekozen uitgangspunt te zijn, welke hij steeds meer durft los te laten. Aad Holkamp zelf word steeds zichtbaarder in zijn werk. Zijn kennis, ervaring en intuïtie lijken steeds meer een verbond aan te gaan. Nader tot de kern geraken, de naakte waarheid ervan registreren. Holkamp lijkt te pellen, laag voor laag en steeds het resultaat van dit proces in de vorm van fotografie vast te leggen. Verslag te doen. Inderdaad: Greetings from the darkside. Ruimte als gepolijste melancholie Opvallend in het nieuwe werk van Holkamp is de prominente aanwezigheid van ruimte. Plekken, objecten, schilderijen duiden, op een sferisch, suggestieve wijze, vooral de ruimte in zichzelf en die van hun omgeving aan. Abstracties van vorm, soms moeizaam herkenbaar, laten ons andere kanten, betekenissen zien van een kunstwerk. Zo doen enkele schilderijen zich op de afbeeldingen als ruimtelijk werk voor. En andersom: ruimtelijk werk doet zich soms als plat voor, objecten worden tekeningen. De beelden van Holkamp zijn daardoor diffuser, leger, en door de aanwezigheid van vooral vlakken, gedrenkt in een trillende spanning. Ruimte is, mits op een goede wijze getoond, in staat zoveel te laten zien, zoveel te vertellen. Veelal doet het ons op een latente manier onaangenaam voor, bang als we zijn voor leegte, voor the darkside of emptiness, maar door het oog en de vormgeving aan de hand van de kunstenaar durven we te kijken. De vormgegeven leegte en de bewerking van duistere krochten wekken een vage herkenning. De tussenkomst van Holkamp heeft tegelijkertijd iets onbenoembaar troostend. De troost van melancholie. Inderdaad: greetings from the darkside. Wachtend op verdriet dat niet komt Holkamp gebruikt regelmatig teksten bij zijn werk. In deze serie postcards worden koppen uit de Volkskrant verbonden aan een foto van een kunstwerk of een expositieruimte. One-liners, kleine statements die hem hebben geraakt. Waar hij iets mee heeft. Teksten als: Kloof tussen zelfbeeld en werkelijkheid, Kamer vol dromen van vreemden en Wachtend op verdriet dat niet komt. Zinnen die net als Holkamp´s foto´s in staat zijn werelden te ontsluiten, daar ze ruimte laten aan de verbeelding. Zijn collage-achtige manier van samenstellen opent ook nu weer een werkelijkheid op zich. De teksten en de foto´s gaan een verbinding aan. .Niet als een puzzel, maar op het niveau waarop zowel een beeld op zich als een tekst op zich tekort zal schieten, vinden beide elkaar. Voorbij de grenzen van taal en het beeld wordt in de serie postcards een tussenruimte getoond. Een tussenruimte waar taal en beeld elkaar ontmoeten, een werkelijkheid die we kennen, maar niet altijd bereid zijn te willen erkennen. Inderdaad: Greetings from the darkside.